نماز مسافر(قسمت نهم)

مطابق با فتوای مراجع عظام تقلید آیت الله العظمی خامنه ای ، آیت الله العظمی سیستانی و آیت الله العظمی مکارم شیرازی دام عزّهم العالی

فتاوایی که بدون نظر مخالف یا رفرنس خاصی ذکر می شوند، فتاوای مشترک بین سه مرجع بزرگوار می باشند ودر موردی که فتوای مرجعی با فتوای دو مرجع دیگر متفاوت باشد در پاورقی همان شماره وبه نام وی آورده می شود.

 

عدول از قصد اقامت و اثر آن بر نماز

1. اگر مسافر پیش از خواندن اولین نماز چهار رکعتی ادایی از قصد اقامت ده‌روزه برگردد یا مردّد شود، حکم او مانند مسافر است و باید نماز را شکسته (قصر) بخواند. امّا اگر یک نماز چهار رکعتی ادایی را به‌طور کامل خوانده باشد، از آن پس تا زمانی که در آن محل است، نمازش تمام خواهد بود؛ حتی اگر از قصد خود برگردد.
2. خواندن نمازهای دو رکعتی مانند صبح یا سه رکعتی مانند مغرب، در این حکم اثری ندارد و در صورت انصراف، نماز همچنان قصر است.

تغییر نیّت در هنگام نماز چهار رکعتی

اگر در حال خواندن اولین نماز چهار رکعتی از قصد اقامت منصرف شود:

• پیش از رکعت سوم: باید نماز را شکسته تمام کند.
• در رکعت سوم (قبل از رکوع): بنابر احتیاط واجب، نماز را شکسته تمام کرده و دوباره شکسته اعاده کند.
• پس از ورود به رکوع رکعت سوم: نماز باطل است و باید از نو به‌صورت قصر خوانده شود.

 آیت الله سیستانی: اگر مشغول رکعت سوم شده و به رکوع نرفته باشد که باید بنشیند و نماز را شکسته به آخر برساند، و اگر به رکوع رفته باشد می‌تواند نمازش را به هم بزند یا تمام کند، و باید آن را شکسته اعاده نماید.

آیت الله مکارم شیرازی: اگر به رکوع رکعت سوم رفته، نمازش باطل است وتا وقتی که آنجاست، باید شکسته بخواند.

تأثیر عدول از اقامت بر روزه

اگر شخصی با قصد اقامت روزه بگیرد ولی قبل از خواندن نماز چهار رکعتی از قصد خود منصرف شود:

• اگر این انصراف بعد از ظهر (زوال) باشد، روزه صحیح است.
• اگر پیش از زوال باشد، روزه باطل خواهد بود.

آیت الله سیستانی: اگر این انصراف بعد از ظهر (زوال) باشد، امااگر یک نماز چهار رکعتی نخوانده باشد، باید  احتیاطاً روزه آن روزش را تمام  و آن را نیز  قضا نماید و باید  نمازهای خود را  شکسته  بخواند وروزهای بعد هم نمی تواند روزه  بگیرد.

آیت الله مکارم شیرازی: اگر این انصراف بعد از ظهر (زوال) باشد، امااگر نماز چهار رکعتی نخوانده ، روزه اش‌ صحیح نیست و نمازها نیز  شکسته  بخواند .

خروج از محل اقامت و استمرار حکم آن

خروج از محل اقامت به فاصله‌ای کمتر از چهار فرسخ (حتی برای یک یا چند روز) به اصل اقامت لطمه نمی‌زند، و اگر فرد تصمیم داشته باشد به چنین مسافتی برود و دوباره به همان محل اقامت بازگردد:

• در رفت و برگشت، مقصد و محل اقامت، نماز او تمام است.

حکم ماندن طولانی بدون قصد اقامت

اگر مسافر پس از طی مسافت شرعی، ۳۰ روز در حالت تردید در جایی بماند، از روز سی‌ویکم به بعد تا زمانی که در آنجاست، باید نماز را تمام بخواند.

همچنین اگر چند بار اقامت‌های کوتاه (کمتر از ده روز) را پشت سر هم تمدید کند تا یک ماه شود، حکم او همانند حالت قبل است و پس از روز سی‌ام، نماز تمام خواهد بود.